Προσωπικά δεδομένα …

Καθώς προσπαθούσα να φωτογραφήσω τον συνεπιβάτη και διπλανό μου, δεν το φανταζόμουν.
Κάτι σε Follower έγραφε το βιβλίο που διάβαζε, αλλά οι συνθήκες φωτισμού δεν επέτρεπαν τα παραπέρα.
Στο 106, ώρα 10.01 την Πέμπτη 27 του Οκτώβρη. Εικοσιπεντάρης ο αναγνώστης με υπογένειο και διόπτρες. Δεν διάβασα όμως τίτλο. Αντίθετα, άκουσα πόσο τρυφερά της μιλούσε στο τηλέφωνο για τα μπισκότα που της είχε αφήσει.
Ούτε στο μετρό, λίγη ώρα αργότερα, 10 και 22 έδειχνε το ρολόι μπορούσα να το φανταστώ. Η κυρία απέναντι ήταν φανερό ότι διάβαζε. Πώς να πάω κοντά της, αφού ήδη ήμουν δίπλα στην πόρτα. Ηλικία και φύλο δεν είναι καλές παράμετροι προσέγγισης. Τον κύριο με το διακριτικό οροπέδιο επί κεφαλής, και τον νέο Νταν Μπράουν στο χέρι, τον ξέχασα σχεδόν αμέσως, κι ας με ενόχλησε ο τρόπος που έσπρωχνε για να κατέβει τρέχοντας τις έτσι κι αλλιώς κυλιόμενες σκάλες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »