Posted by: Sotiris Kanell. on: Μαρτίου 16, 2005
Στο ντιβάνι και εγώ. Επέτρεψέ μου όμως να βολευτώ. Χέρια, πόδια. Μισό λεπτό να τα βολέψω. Το βασικό είναι με τη μέση μου. Χρόνιο το πρόβλημα. Από τότε που η μοναξιά γινόταν φίλη για το ξεπέρασμα της φύσης και υπακούοντας στα κελεύσματα του ανταγωνισμού. Και η πλάτη μου. Έγειρε και αυτή με τα χρόνια. Πού [...]
Posted by: Sotiris Kanell. on: Δεκεμβρίου 11, 2004
Τώρα εγώ γιατί ανακατεύομαι με τα δέντρα και το στόλισμά τους; Για να θυμηθώ το πρώτο δέντρο, που η δημιουργική φαντασία της μάνας στόλισε; Ένα κλαδί, από ξερή συκιά ήταν. Για μπάλες κρεμάστηκαν φρούτα, πορτοκάλια και μήλα, τυλιγμένα σε χρυσόχαρτα και ασημόχαρτα, από εκείνα που είχαν τα κουτιά των τσιγάρων. Και το χιόνι, που ευτυχώς [...]