Προσωπικά δεδομένα …

Οι μυρουδιές του κύμινου και των τουρσιών, ανάμεικτες με τις μυρουδιές των άλλων βοτάνων και των μυρουδικών που περιμένουν τους αγοραστές μέσα στα ανοιχτά τσουβάλια. Καφενείο λαϊκό. Λαϊκό όχι λαϊκοφανές. -Ένα ούζο σκέτο. Χωρίς παγάκια. Μα εντελώς σκέτο το έφερε; Χωρίς μεζέ; Ας περιμένω λίγο μήπως

Έζησα γιατί είχα το σκύλο στην αγκαλιά Είμαι και καρδιοπαθής Καθόμουν στο περβάζι του παραθύρου και είχα το σκύλο αγκαλιά Η γυναίκα μου ήταν δίπλα μου πάνω στην καρέκλα. Δηλαδή, αν έπαιρνες αγκαλιά τη γυναίκα σου; Μήπως θα ήταν καλύτερα;

Φιγούρα λεπτή. Όπως τον πρωτοείδα πριν από τριαντατόσα χρόνια. Αγώνας και αγωνίες, συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις. Αφιερωμένος. Δοσμένος στο χώρο και στις ιδέες. Και με προσφορά. Συνταξιούχος τώρα. Περπατάει στους διαδρόμους. Ψάχνει ανάμεσα στους τοίχους τα όνειρά του. Κοιτάζει στο προαύλιο τις αγωνίες του να τρέχουν. Αναζητά τις λίμνες του ιδρώτα που έχει αποθέσει. Τίποτα. Μόνος. [...]

Με το καλημέρα. Τα δίκτυα κάνουν πλέον την επικοινωνία αδιάλειπτη. Τα κάθε είδους δίκτυα. -Χτες βράδυ ήρθα, θα τον πάρω τηλέφωνο σε λίγο. -Γι’ αυτό σε πήρα. Να δούμε τι θα γίνει… Είναι και που η εξουσία αργεί να ξυπνήσει. Είναι και που υπάρχουν και συσκέψεις.

Μίλησε για τους ηλικιωμένους των πενήντα και κάτι …

Εμείς δεν είχαμε σκουπίδια !!!

Να σου πω μια καλημέρα; Μα δεν είναι τίποτα βαθυστόχαστο. Κάτι πολύ σημαντικό. Πρωτάκουστο. Φορτισμένο με συγκίνηση. Καλή ημέρα

Μάλιστα Τα λύσαμε όλα. Μα εντελώς όλα !!! Και τώρα πλέον να μιλήσουμε για νέους νταβατζήδες και λαμόγια. Στο φυσικότερο χώρο τους αυτή τη φορά. Στα γήπεδα. Και τις παράγκες. Ε καλά και στα κομματικά γραφεία, που βρήκανε ευκαιρία να ξεκαθαρίσουν και μερικούς λογαριασμούς. Και να οι συζητήσεις και να τα παράθυρα. ….

Το νέο βιβλίο του Gabriel Garcia Marquez, «Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου». Μάλιστα. Έτσι Πουτάνες. Και τι; Είναι άγνωστη λέξη; Mα τώρα έχουμε και αρσενικές πουτάνες πια !!! Και τι; Δεν είναι γνωστός δα ο κοινωνικός τους ρόλος; Τι ρόλος; Λειτούργημα πες. Έτσι το έλεγε η .Σίρλεϋ Μακ Λέην σε εκείνο το εργάκι «Είμαι [...]

Είναι κάτι ημέρες, που νοιώθεις γύρω σου τα σημάδια της θύελλας. Είναι κάτι ημέρες που η μοναξιά περισσεύει. Μπορεί τα χέρια να είναι απλωμένα. Τα χαμόγελα πιο πλατιά και απ’ τον ορίζοντα Αλλά το ξέρεις. Η μοναξιά παραμονεύει. Είναι τα σημάδια που στο λένε. Το πέταγμα των πουλιών, η φωνή της καρακάξας, οι μυρουδιές που [...]

Είδες; Κάθε φορά που τα τηλεοπτικά κανάλια, ψυχανεμίζονται αναδουλειά, ρίχουν σαν προσάναμμα στην μεγάλη πυρά κάποιον ή κάποιους. Ναι για ανθρώπους μιλάμε. Κανονικός κανιβαλισμός. Για κοίτα τους; Κοίτα τα κοράκια της τηλοψίας. Δεν βλέπεις το κόκκαλο στο κεφάλι; Μόνο που οι κανίβαλλοι, ως φυλή έχουν πολιτισμό. Και ηθική Και αρχές ….