Έδυσε το όνειρο. Πήρε το κατόπι το βασιλιά
τον ήλιο.
Η ιερή οιστρηλασία μάνα προαιώνια δημιουργίας,
κουρσάρος άγριος της άγιας φρόνησης,
βασίλεψε κι αυτή, παρασυρμένη
από του Έρωτα το αναπότρεπτο τέλος.

Η ομάδα των ομότιτλων και ομοτράπεζων συντρόφων,
περιχαρής, ναι περιχαρής,
κατά τα ειωθότα
έσπευσε στου Έρωτα το μνήμα σπονδή να φέρει
ελιξίριο μακροημέρευσης του απροσδοκήτου τέλους.

Οι λέξεις που το “εφτιαξαν” :
όνειρο, οιστρηλασία, ομάδα, ειωθότα, ελιξίριο.