μόνη και εξ επαρχίας …
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Ιανουάριος 29, 2007
Οι σκάλες μέχρι το δεύτερο όροφο, κάνουν όλων, όσοι επιχειρούν το ανέβασμα τους, τη ζωή δύσκολη. Αδιακρίτως και ανεξαρτήτως άλλων προβλημάτων.
Η αναπνοή το προδίδει.
Για άλλη μια φορά, η βαριά ανάσα έφτασε στην πόρτα, πριν από την καλημέρα.
Η γυναίκα με το πρόχειρο ντύσιμο, μόλις είχε ολοκληρώσει το ανέβασμα και προσπαθούσε να ξαναβρεί τον κανονικό ρυθμό της αναπνοής της.
Στάθηκε διστακτική λίγο έξω από την ανοιχτή πόρτα. Το βλέμμα της τρομαγμένο, στο πρόσωπο απλωμένη η μελαγχολία, τα χείλη σφιγμένα αν και η βαριά αναπνοή τα υποχρεώνει να χαλαρώνουν στιγμιαία.
Δεν την περίμενε, αλλά έτσι κι αλλιώς οι ανοιχτές πόρτες συμβολικά και πρακτικά, δηλώνουν ότι όλοι είναι ευπρόσδεκτοι. Ή, αν όχι ευπρόσδεκτοι όλοι, ουδείς αποκλείεται.
Ανταπέδωσε την καλημέρα και της έγνεψε Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Tα διηγήματα της συμφωνίας | Κανένα σχόλιο »
