χωρίς σχόλιο …
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Ιούνιος 20, 2005
Μίλησε για τους ηλικιωμένους των πενήντα και κάτι …
Δημοσιεύθηκε στο Ημερολόγιο σκέψεων | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Ιούνιος 20, 2005
Μίλησε για τους ηλικιωμένους των πενήντα και κάτι …
Δημοσιεύθηκε στο Ημερολόγιο σκέψεων | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Ιούνιος 13, 2005
Εμείς δεν είχαμε σκουπίδια !!!
Δημοσιεύθηκε στο Ημερολόγιο σκέψεων | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Ιούνιος 3, 2005
Πανελλήνιες εξετάσεις
Κλισέ στη γνώση
και στην μεθοδολογία προσέγγισής της.
Είναι εύλογο να συμπεράνει κανείς ότι αν δεν υπάρχει ανατροπή της μεθοδολογίας αυτής, σε κάποια φάση της πορείας της εκπαίδευσης, η μεθοδολογία αυτή βρίσκει εφαρμογή και στον τρόπο αντιμετώπισης της καθημερινότητας.
Τούτο πρακτικά σημαίνει ότι ο πολίτης αποδέχεται δεν αναζητά
Ο δάσκαλος εκπαιδεύει πλέον με και σε αυτό τον τρόπο αντιμετώπισης της πραγματικότητας.
Δημοσιεύθηκε στο Εκπαιδευτικά | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Ιούνιος 1, 2005
Καλό μήνα Μια συζήτηση για τα θέματα Παιδείας
Το θέμα της χρηματοδότησης. Ποιός πληρώνει ή ποιός πρέπει να πληρώσει.
Δεν υπάρχουν αυτονόητες απαντήσεις.
Η εύκολη και άμεση απάντηση είναι το Κράτος.
Αλλά το Κράτος θα σχεδιάσει το εκπαιδευτικό μοντέλο.
Δεν είναι απαραίτητο να είναι και ο χρηματοδότης
Για το κομμάτι της τεχνικής εκπαίδευσης, είναι απαραίτητο να ληφθούν υπόψη οι προπτικές και οι προσδοκίες ανάπτυξης, της χώρας της περιοχής του τόπου.
Ακούγεται λογικό να αναζητήσει κανείς τους πόρους για την χρηματοδότηση, και από τους αντίστοιχους φορείς.
Σε κάθε περίπτωση, οι εκπαιδευτικοί ονειρεύονται ένα σχολείο που η εκπαίδευση θα είναι δημιουργική απασχόληση.
Οι μαθητές θα μπορούν να προσεγγίζουν τηνγνώση άμεσα με την καθοδήγηση τών καθηγητών τους.
Κάθε αίθουσα μια μικρή βιβλιοθήκη, ή μια πύλη προς τη βιβλιοθήκη. Πιο σωστά μια πύλη στον κόσμο της γνώσης.
Κάθε εργαστήριο μια μικρή παραγωγική μονάδα, με τη σειρά παραγωγής προσαρμοσμένη στην πορεία της μαθησιακής διαδικασίας.
Δημοσιεύθηκε στο Εκπαιδευτικά | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Ιούνιος 1, 2005
Ξαναδιάβασα : Η ελευθερία του καθενός, σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου !!!
Η σκέψη που μου ήρθε ήταν η ρήση του Μπακούνιν : “Όχι. Προϋπόθεση της ελευθερίας μου, είναι η ελευθερία των άλλων”
Στην πρώτη περίπτωση, έχει γίνει αποδεκτός στην δόμηση της σύγχρονης κοινωνίας αυτός ο περιοριστικός όρος.
Γιατί περι περιοριστικού όρου πρόκειται.
Που είναι και ελέγξιμος.
Την ελευθερία μου την σταματά το όριο της ελευθερίας του άλλου. Και ποιός καθόρισε αυτό το όριο.
Μπορεί η ελευθερία του/των άλλων να είναι μεγαλύτερη της δικής μου;
Παίζει ρόλο στο μέγεθος της διατιθέμενης ελευθερίας, το μέγεθος της υπάρχουσας πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής ισχύος;
Πώς μπορώ να δεχτώ αυτόν περιοριστικό όρο, ώς ορισμό της ελυθερίας;
Η διατύπωση αυτή, θεωρεί σαν δεδομένο ότι όλοι διαθέτουν την ίδια κοινωνική ισχύ. Ψευδές
Την ίδια οικονομική ισχύ. Ψευδές.
Την ίδια πολιτική ισχύ. Ψευδές.
Είναι πιθανόν οι παραπάνω αναφερόμενες ισχείς, να είναι συγκεντρωμένες στο ίδιο πρόσωπο.
Μπρορεί και όχι.
Τότε εμφανίζονται συγκρούσεις.
Το αποτελέσμα δεν είναι εκ των προτέρων δεδομένο.
Επηρεάζεται από τους συσχετισμούς.
Και τις συμμαχίες.
Στιγμαίες και διαρκείς.
Η συγκεκριμένη διατύπωση είναι η πλήρης αποδοχή του δικαίου του ισχυροτέρου
Λίγο διαφορετικά :Ο βαθμός ανελευθερίας του ενός είναι ευθέως ανάλογος του βαθμού ελευθερίας του άλλου
Δηλαδή, όσο πιο ελευθερος είναι ο ένας τόσο ανελεύθερος γίνεται ο άλλος.
Δημοσιεύθηκε στο Πολιτικές αναζητήσεις | Κανένα σχόλιο »