Μικρή απόδραση …

Μπήκες στο τραίνο και έφυγες από την καθημερινότητά σου.
Τα παιδιά, οι συνάδελφοι οι φίλοι, έμειναν πίσω. Τους άφησες πίσω.
Και να πεις ότι ήταν το τραίνο της μεγάλης φυγής;
Κάτι παλιοί συρμοί ήταν, του ηλεκτρικού.
Και η διαδρομή μέχρι το Μοναστηράκι.
Χωρίς λόγο και χωρίς προφανή προορισμό.
Για την ακρίβεια προορισμός υπήρχε. Πάντα υπάρχει.
Προορισμός και αναζήτηση.
Φυγή και Προορισμός.
Πνίξιμο και φυγή.
Και αυτό έκανες.
Δεν έχει σημασία πού ακριβώς περπάτησες. Ούτε τι

Ευτυχώς

Ευτυχώς …
Ευτυχώς, η γνώση είναι ατελής και γι’ αυτό ο χώρος για το συναίσθημα άπειρος.
Ευτυχώς, οι κανόνες δεν είναι αφομοιώσιμοι και η ελευθερία έχει πάντα τα φτερά της.
Ευτυχώς, η φλόγα στο βάθος καίει κι ας κουραστήκαμε να βάζουμε προσάναμμα.
Ευτυχώς, ένα χαμόγελο εξακολουθεί και φωτίζει πιότερο από χιλιάδες λάμπες του ηλεκτρικού.

Προσκύνημα

Οι λέξεις ήτανε αυτές:
ανα-νταμ-μπαμπανταμ, ανά-στροφη, ανα-βαθμιση, ανα-ποδιασμένος, ανα-νας

δια-κοπη, δια-θεση, δια-κριση, δια-τομή, διά-στημα

κατά-πληκτος, κατά-ντημα, κατα-στροφή, κατα-βολάδα, κατα-γής

μετα-νοια, μετα-ναστης, μετα-θεση, μετα-χρονολογημενος, μετα-ληψη

Και το κείμενο …

Χρόνια ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ. Γύρισε φέτος στην πατρίδα για ΔΙΑΚΟΠΕΣ. Έτσι είπε.
Κατεβαίνοντας στο σταθμό από το τραίνο, γονάτισε ΚΑΤΑΓΗΣ.
Ένα προσκύνημα, μια ΜΕΤΑΝΟΙΑ στη μάνα γη που για χρόνια στάθηκε μακριά της. Το έκανε αυτόματα. Χωρίς να το σκεφτεί. Και ο ίδιος έμεινε ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΟΣ από την ενέργειά του αυτή.
Μετά πήγε μέχρι την κρήνη στην πλατεία του χωριού, που έφτανε άφθονο το γάργαρο νερό μέσα από σωλήνα μεγάλης ΔΙΑΤΟΜΗΣ από την πηγή.
Και ήπιε.
Και αυτό δεν ήταν νερό να ξεδιψάσει, ήταν ΜΕΤΑΛΗΨΗ, θεία κοινωνία.
Του είχαν πει και παλιότερα να έρθει με ΜΕΤΑΘΕΣΗ και να μείνει για ένα ΔΙΑΣΤΗΜΑ εδώ. Δεν το θέλησε.
Δεν ήθελε να τον δουν στο ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ που είχε φτάσει μετά την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ της επιχείρησής τους.
Προτίμησε τη ΔΙΑΚΟΠΗ των σχέσεων, όλων των σχέσεων μέχρι η πορεία του να πάψει να είναι ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ, μέχρι να επιτύχει να ανέβει, να έρθει η κοινωνική του ανέλιξη και η εργασιακή του ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ.
Βρε παιδί μου, αγύριστο κεφάλι. Καταγωγή ΑΝΑΝΤΑΜΠΑΠΑΝΤΑΜ μωραΐτικη, όπως του έλεγε ο συχωρεμένος ο πατέρας του.
ΑΝΑΠΟΔΙΑΣΜΕΝΟΣ αλλά με διάθεση για ΔΙΑΚΡΙΣΗ, πολεμούσε μια ζωή ακόμα και με ανεμόμυλους, έως ότου φτάσει η ευλογημένη ημέρα του γυρισμού.
Το νόστιμο ήμαρ.
Τι θυμήθηκε.
Μαθητής στο σχολείο του χωριού, είχε μάθει για τον πολλαπλασιασμό των φυτών. Τον είχε εντυπωσιάσει ο πολλαπλασιασμός με ΚΑΤΑΒΟΛΑΔΕΣ και προσπάθησε να πετύχει την αναπαραγωγή ενός ΑΝΑΝΑ με την μέθοδο αυτή. Φυσικά και δεν το πέτυχε, αφού καλά, καλά δεν την είχε καταλάβει. Αλλά είχε προσπαθήσει. Όπως και σε όλη του τη ζωή προσπαθούσε.
Και τώρα που γύρισε, μέσα του βαθιά ήξερε πως ήρθε να ξεπληρώσει λογαριασμούς, που τους είχε τότε ανοίξει και το ήξερε από τότε ότι ήταν ΜΕΤΑΧΡΟΝΟΛΟΓΗΜΕΝΟΙ, αλλά κάποια μέρα θα τους ξεπλήρωνε.
Και είναι τώρα εδώ …

Λέμε και καμιά .

Μάλιστα
Τα λύσαμε όλα. Μα εντελώς όλα !!!
Και τώρα πλέον να μιλήσουμε για νέους νταβατζήδες και λαμόγια.
Στο φυσικότερο χώρο τους αυτή τη φορά.
Στα γήπεδα.
Και τις παράγκες.
Ε καλά και στα κομματικά γραφεία, που βρήκανε ευκαιρία να ξεκαθαρίσουν και μερικούς λογαριασμούς.
Και να οι συζητήσεις και να τα παράθυρα. ….
Να ανταμώνουν με τα άλλα παράθυρα, αυτά των φημισμένων ιστοριών. Ξέρετε τώρα. Εκεί που αναλύουν τη συμπεριφορά της βλαχάρας και του ενδυματολόγου κου Δεμεξέρειουτεημάναμου.
Αυτού με την μπούργκα ντε, από την όπερα του Λονδίνου.
Πώς; Δεν έχουν σχέση η μπούργκα και η όπερα του Λονδίνου;
Και γιατί τα άλλα έχουν;
Σιγά τώρα που θα ασχοληθούμε με μερικούς νεκρούς στο Τελ Αβιβ. Αυτοί σκοτώνονται, καλά να πάθουν και αν ο αρχηγός της PLO δηλητηριάστηκε, ε ας πρόσεχε. Με τέτοιους φίλους που έχει, καλά να πάθει και αυτός
Και δεν θέλω αηδίες για το Ευρωσύνταγμα. Τι πα να πει αν το διάβασα.
Όχι δεν το διάβασα, αλλά πρώτον και να το διάβαζα δεν θα καταλάβαινα τίποτα.
Εδώ το ελληνικό Σύνταγμα δεν κατάφερα να διαβάσω ποτέ ολόκληρο.. Πόσα άρθρα έχει το ελληνικό σύνταγμα να δεις. 114; 120; Μπα νομίζω 300 !!! Λες νάναι κάτι άλλο αυτό το 300;
Και τι λεει το τελευταίο;
Γιατί, ξέρω το πρώτο και ρωτάς για το τελευταίο; Και στο σχολείο σκονάκι το είχα από τον κολλητό μου.
Α, και δεύτερον και να μη ξέρω εγώ τι λεει το ευρωσύνταγμα, ξέρει η παράταξη.
Το πρωί στη δουλειά, θα έρθει αυτός από την καθοδήγηση και θα μας τα πει.
Τι θα πει ποιου κόμματος, την καθοδήγηση. Όλα τα κόμματα, το μοντελάκι του θείου Ιωσήφ φοράνε πια. Έλα, δεν θέλω χαζές ερωτήσεις ποιος είναι ο θείος Ιωσήφ.
Άκου ποιος είναι ο θείος Ιωσήφ. Ο Στάλιν φίλε μου. Ο πατερούλης.
Εντάξει, εντάξει μωρέ. Τι φωνάζεις.
Είπαμε. Δεν έχουμε προβλήματα.
Ας πούμε και καμιά βλακεία να περνάει η ώρα…

Δυο ιστορίες, για απάντηση σε ένα δύσκολο θέμα…

Είναι φορές που η απασχόληση του νου, δεν δίνει λύση αλλά προσφέρει διαφυγές.και γίνεται αφορμή να δειςτον εαυτό σου μέσα στο χωροχρονικό του πλαίσιο..
Οι 20 λέξεις σαν παιχνίδι, είναι ένα παιχνίδι φαντασίας και διαδρομών του νου, όσο και αν ο λεξιθέτης, έχει τις κακίες του και αποφασίζει να κάνει τη ζωή των άλλων δύσκολη.
Γιατί δύσκολη; Γιατί το …. διαστροφικό του μυαλό, δεν φτάνει που βρήκε ασύνδετες λέξεις, αλλά αποφάσισε να θέσει και όριο λέξεων για το συνολικό πόνημα.
Έως 150 !!!
Μάλιστα.
Με δεδομένες τις 20 λέξεις σε όποιο αριθμό ή πτώση θέλετε, και με τον όρο καθε λέξη να χρησιμοποιηθεί μια (1) φορά, το όλο κείμενο, πεζό ή ποίημα να μη ξεπερνά τις 150 λέξεις.
Και τώρα οι λέξεις .:

ανεμόσκαλα, βλεφαρίδα,γιασεμί, κάλτσα, καναπές, κατρούτσο, κρεμάστρα, κύμα, μαϊντανός, μπαταρία, μπικίνι, ξύστρα, οδοντόβουρτσα, πηγάδι, πορτοκάλι, σανίδα, σέλα, σκούπα, τρούφα, φαράσι

Καλή επιτυχία !!!!

Ιστορία πρώτη!
Κράτησε μια ΒΛΕΦΑΡΙΔΑ ανάμεσα στα δάχτυλα. Να δει ποια τον θυμάται. Δε βαριέσαι, με τη ΣΚΟΥΠΑ και το ΦΑΡΑΣΙ τις είχε όλες ξαποστείλει στο ΠΗΓΑΔΙ της λήθης. Δεν ήθελε ΜΑΪΝΤΑΝΟΥΣ, μήτε ΚΡΕΜΑΣΤΡΕΣ δίπλα του.
Το κορίτσι των ονείρων του, όπου ναναι θα φανεί πάνω στη ΣΕΛΑ του αλόγου, φορώντας μόνο το ΜΠΙΚΙΝΙ της όπως το είχαν συμφωνήσει.
Πήρε την ΞΥΣΤΡΑ, έξυσε την άκρη του μολυβιού και άρχισε να γράφει στο χαρτί τα λόγια που θα της έλεγε.
Μόλις είχε σηκωθεί από τον ΚΑΝΑΠΕ έχοντας κατεβάσει ένα δυο ΚΑΤΡΟΥΤΣΑ κρασί. Μετά είχε φαει ένα ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ και μια ΤΡΟΥΦΑ..
Επειγόντως να βρει την ΟΔΟΝΤΟΒΟΥΡΤΣΑ του. Πώς θα την υποδεχτεί;
Με την ΑΝΕΜΟΣΚΑΛΑ ανέβηκε βιαστικά ξυπόλυτος πάνω στο λιακωτό. Ούτε τις ΚΑΛΤΣΕΣ καν φόρεσε. Αδημονούσε….
Το ΓΙΑΣΕΜΙ μοσχομύριζε στέλνοντας ΚΥΜΑΤΑ ευωδιάς …
Ε ρε βρεμένη ΣΑΝΙΔΑ που του χρειάζεται.
Γέρος άνθρωπος και να κάνει τέτοια όνειρα, αντί να αλλάξει ΜΠΑΤΑΡΙΑ στον βηματοδότη του.”

Και μια δεύτερη ιστορία :

Λοιπόν έχουμε και λέμε. ΚΑΛΤΣΕΣ, ΟΔΟΝΤΟΒΟΥΡΤΣΑ, ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ, το ΜΠΙΚΙΝΙ, ΚΡΕΜΑΣΤΡΕΣ, η ΞΥΣΤΡΑ του μολυβιού για τις ΒΛΕΦΑΡΙΔΕΣ…
Τα πήρε όλα.. Έτοιμη ….
Το διαμερισματάκι δίπλα στο ΚΥΜΑ που έχει νοικιάσει, για το τριήμερο στον επάνω όροφο του παραθαλάσσιου σπιτιού, είναι κουκλίστικο.
Και ας θέλεις ΑΝΕΜΟΣΚΑΛΑ για να ανέβεις.
Και τι πειράζει που οι ΣΑΝΙΔΕΣ το κρεβατιού τρίζουν. Αν χρειαστεί υπάρχει και ο ΚΑΝΑΠΕΣ.
Η αυλή υπέροχη. Λίγο καθάρισμα χρειάζεται, αλλά ΣΚΟΥΠΑ και ΦΑΡΑΣΙ, υπάρχουν
Το ΓΙΑΣΕΜΙ ολάνθιστο, τα ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ στο δέντρο έχουν δέσει και ο ΜΑΪΝΤΑΝΟΣ που έχει φυτρώσει δίπλα στο ΠΗΓΑΔΙ, δείχνει ότι η φύση εδώ είναι ζωντανή.
Η στολισμένη ΣΕΛΑ του αλόγου, και το ΚΑΤΡΟΥΤΣΟ πάνω στον πάγκο της κουζίνας δείχνουν ότι ο ιδιοκτήτης είναι μερακλής. Εμ ζαχαροπλάστης βλέπεις. Και κάνει κάτι προφιτερόλ και κάτι ΤΡΟΥΦΕΣ !!!
Θα περάσει υπέροχα.