Posted by: Sotiris K. on: Ιανουαρίου 31, 2004
Τίναξε το μαλλί της και ξεκίνησε να προχωράει. Αγέρωχα.
Πέρασε ανάμεσά τους με την άνεση της χειραφετημένης γυναίκας.
Επιφωνήματα θαυμασμού, σφυρίγματα, λέξεις πεταχτές.
Έφτασε στο γραφείο πήρε τα χαρτιά της, έψαξε στο κάτω συρτάρι πήρε το μικρό τσαντάκι και με το ίδιο αγέρωχο ύφος, κινήθηκε προς την αντίστροφη πορεία.
Νέα επιφωνήματα, νέες λέξεις πεταχτές, νέα σφυρίγματα.
Αλλά είναι πράγματι εντυπωσιακή [...]
Posted by: Sotiris K. on: Ιανουαρίου 29, 2004
Χτύπησε το ακουστικό του τηλεφώνου με δύναμη πάνω στη βάση του.
Είχε εκνευρισθεί πολύ.” Μα να είναι όλοι τους ηλίθιοι” μουρμούρισε. “Δεν μπορώ να το υποφέρω”. “Παλεύω καθημερινά μόνη μου και δε κουνάει κανένας τον κώλο του”. “Μόνο να κάνουν σχέδια επί χάρτου ξέρουνε”.
Ο εκνευρισμός της ήταν τουλάχιστον φανερός.
Πήρε στα χέρια της τα χαρτιά, που μόλις [...]
Posted by: Sotiris K. on: Ιανουαρίου 17, 2004
Καλοβαλμένος λεπτή φιγούρα, πλούσια γκρίζα μαλλιά. Σπορ σακάκι κασκόλ περασμένο με προσεγμένη ατημελησιά.
Στάθηκε απέναντι στο γαλάζιο της θάλασσας και άφησε το βλέμμα του να μετρήσει την απεραντοσύνη της.
Μερικές ώρες πριν είχε φτάσει αεροπορικώς. Μεγάλο το ταξίδι του. Δύσκολη η πορεία του.
Το όνειρο ακόμα στα μάτια του.
Πάνε χρόνια. Ακόμα στα αφτιά του ηχεί η φωνή του [...]