Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Δεκέμβριος 11, 2003
Άγιε μου Βασίλη γεια σου
Πάνε πολλές μέρες από τότες που έφυγες.
Μου είπανε ότι σε λίγες μέρες θα ξανάρθεις. Πόσο χάρηκα όταν το έμαθα. Επιτέλους, είπα, θα ξανάρθει ο καλός παππούλης και νομίζω ότι μπορώ να του ζητήσω να μου φέρει δώρα. Δεν είναι ντροπή να ζητάω από σένα δώρα, έτσι δεν είναι γλυκέ παππούλη;
Δε νομίζω να άργησα να σου γράψω ε; Μα κι αν άργησα δε Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Μικρά Διηγήματα | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Δεκέμβριος 8, 2003
Το ραδιόφωνο παίζει μουσική της δεκαετίας της νιότης του.
Τους δίσκους επιλέγει ο παλιός ραδιοφωνικός πειρατής. Ένα ολόγιομο φεγγάρι κοιτάζει από ψηλά. Πανσέληνος απόψε.
Κατεβαίνει τη φαρδιά λεωφόρο. Στρίβει το τιμόνι και αφηρημένα μπαίνει στο δρόμο προς το παλιό του σχολείο.
Η μουσική, κοίτα σύμπτωση, μοιάζει υπόκρουση των νεανικών του αναμνήσεων.
Επιβραδύνει και αφήνεται να παρασυρθεί από τους ήχους που κατακλύζουν το Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Μικρά Διηγήματα | 2 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Δεκέμβριος 6, 2003
Το τηλεκοντρόλ στο χέρι, αλλάξει τα κανάλια στο παράθυρο της γνώσης. Ή της αποβλάκωσης.
Καφενεία της χαράς, εναλλάξ με ποδοσφαιρικούς αγώνες και σε πλήρη ταύτιση με αμαρτίες γονέων και λοιπών συγγενών και γειτόνων.
Και το χέρι κολλάει.
Άμεση Δημοκρατία. Πολιτικές ελευθερίας. Λέσχη συζητήσεων. Αγώνες του εργατικού κινήματος σε όλο τον κόσμο. Ο προβληματισμός των σοσιαλιστικών κινημάτων, του εργατικού κινήματος, οι σχέσεις του κόμματος με τα σωματεία, η δικτατορία του προλεταριάτου. Ζήτω η ελευθερία, φωνάζει ο Λεο Μπλουμ στη Γαλλία. Οδοφράγματα.. Στρατιωτικό κίνημα κατά της Δημοκρατικής Κυβέρνησης στην Ισπανία. Η Πασιονάρια. Το σύνθημα. Νο πασαράν Δε θα περάσουν. Παλμίρο Τολιάτι. Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας. Σάκο και Βαντσέτι. Εργατικές συγκρούσεις στις Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Σοσιαλισμός και Δημοκρατία. Το εργατικό κίνημα στον κόσμο και την Ελλάδα. Οκτωβριανή επανάσταση. Ο ύμνος της Τρίτης Διεθνούς. Ελληνική Αντίσταση. ΣΕΚΕ ΓΣΕΕ. ΠΕΑΕΑ. Ελληνικός Εμφύλιος..
Τι λένε όλα αυτά; Πού πήγανε; Σε ποιο ντουλάπι του μυαλού έχουν καταχωνιαστεί;
Μουσική επένδυση με τη φωνή του ρεμπέτη να τραγουδά «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι».
Η βία είναι η μαμή της Ιστορίας.
Ο καναπές, ο νεκροθάφτης της.
Δημοσιεύθηκε στο Μικρά Διηγήματα | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Δεκέμβριος 5, 2003
Ο ρήτορας, κατέπληξε το ακροατήριο με την ευγλωττία του.
Με τα επιχειρήματά του.
Με το νεωτερισμό των σκέψεών του.
Με τον ειρμό της σκέψης του.
Με τον χρωματισμό της φωνής του.
Με τις σχεδόν θεατρικές κινήσεις του.
Όλοι και όλες κρέμονταν από τα χείλη του. Κρατούσαν την ανάσα τους για να τον απολαύσουν. Συνήγειρε τα πλήθη, ξεσήκωνε τις καρδιές, ελευθέρωνε τις ψυχές.
Ο ρήτορας, κατέβηκε από το βήμα και χάθηκε μέσα στο πλήθος…
Δημοσιεύθηκε στο Μικρά Διηγήματα | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Δεκέμβριος 4, 2003
Τρέχουνε μέσα στα παρτέρια. Συμμαθητές. Της πρώτης τάξης του Γυμνασίου.
Τα τζινάκια τους, πουλόβερ γιατί κάνει λίγο ψύχρα, μια μπάλα στο χέρι και ένα ξύλο στο άλλο.
Απογευματινή σχόλη από τα μαθήματά τους και βρήκανε ευκαιρία να παίξουνε.
Οι φωνές, όχι όπως μέχρι πέρσι, αλλά ακόμα παιδιάστικές.
Η χαρά του παιχνιδιού. Η χαρά της ελευθερίας.
Τα δυο τους μόνα τους, κυριαρχούν σ’ όλο το χώρο.
Παλεύουν πίσω από τα λιγούστρα. Σπρώχνονται, φωνάζουν, κυνηγιούνται.
Μάγουλα αναψοκοκκινισμένα. Το κρύο νάναι; Η χαρά του παιχνιδιού τους;.
Η εφηβεία που στρογγύλεψε τα στήθη της μικρούλας και άρχισε να κάνει μπάσα τη φωνή του νεαρούλη;
Της άγουρης νιότης ο πρώτος έρωτας μήπως;
Δημοσιεύθηκε στο Μικρά Διηγήματα | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Δεκέμβριος 2, 2003
Αυστηρώς προσωπικό.
Έτσι έγραφε απέξω. Και μέσα της ανέλυε. Με απλά λόγια.
Ναι είχε κατακτήσει μια θέση στην καρδιά του. Ναι, οι στιγμές που πέρασαν μαζί ήταν όμορφες. Την είχε δει που ετοιμαζόταν να φύγει.
Ήξερε ότι δεν του ήταν καν πιστή. Όμως οι στιγμές που πέρασαν μαζί ήταν απόλυτα δικές τους. Και δεν θα έριχνε τα άγια στα σκυλιά.
Εκείνη έφυγε και αυτό ήταν αναμενόμενο.
Αυτός έμεινε πίσω και το ήξερε από την αρχή ότι θα γίνει. Νέα εκείνη, μεσήλικας αυτός, με όχι καλή έξωθεν μαρτυρία. Ούτε σουλούπι δελεαστικό.
Τα αντίθετα μάλιστα.
Και ο ανταγωνισμός, με τη μορφή του νέου προσώπου, προδιάγραφε αδυσώπητα, την κατάληξη.
Όμως οι στιγμές που ζήσανε ήτανε δικές τους. Όχι δεν θα γίνουν βορρά στο φιλοθεάμον κοινό.
Και ας έφυγε αυτή χωρίς κανένα αποχαιρετισμό. Και ας ήταν ο ανταγωνιστής γνωστός στη γειτονιά. Όπως και αυτός, όπως και αυτή.
Ναι, μπορούσε να της κάνει συντρίμμια την καινούργια σχέση, όπως και αυτή τον άφησε μέσα στα συντρίμμια της δικής τους σχέσης.
Όμως όχι.
Η πόρτα έκλεισε ερμητικά.
Τίποτα δεν θα βγει προς τα έξω.
Αν αυτή αλλού αναζητά την ευτυχία, ας τη βρει απερίσπαστη εκεί.
Δεν θα είναι αυτός το εμπόδιο.
Ό,τι και αν ζήσανε μαζί, ήτανε μέρος της δικής τους σχέσης. Και εκεί θα μείνει.
Είναι θέμα αυστηρώς προσωπικό.
Δημοσιεύθηκε στο Μικρά Διηγήματα | Κανένα σχόλιο »
Δημοσιεύθηκε από Sotiris K. στο Δεκέμβριος 1, 2003
Η κουβέντα είχε το ενδιαφέρον της. Πολιτική και ιδεολογική προσέγγιση του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι. Καλή παράθεση επιχειρημάτων και ευρηματική προώθηση της σκέψης, πέραν των συμβατικών και τετριμμένων.
Πρώτα ακούσθηκε ένας ηχηρός βήχας. Ξερόβηχας θα τον έλεγες. Το ενδιαφέρον, στράφηκε προς το μέρος του, αλλά για λίγο.
Η συζήτηση συνέχισε να έχει το ρυθμό της.
Μια κορώνα, κάτι από τη στροφή μιας άριας ήταν η συνέχεια. Και με ρυθμό πλέον σχεδόν εναλλάξ, μεταξύ της ιδιότυπης άριας και του ξερόβηχα ο μεσήλικας, συμμέτοχος-αμέτοχος, δήλωνε την παρουσία του.
Δεν έμοιαζε να θέλει να δηλώσει διαφωνία για τα συζητούμενα ή τις απόψεις. Παρουσία ήθελε να δηλώσει με την ηχητική παρέμβαση. Την ανάγκη να τον προσέξουν και να ικανοποιήσουν τον εγωισμό και την εγωκεντρική του προσωπικότητα φώναζε.
Και ας μην έλεγε ούτε και είχε να πει επί της ουσίας τίποτα.
Και ας ήταν ο ήχος του παραφωνία.
Δημοσιεύθηκε στο Μικρά Διηγήματα | Κανένα σχόλιο »
