Προσωπικά δεδομένα …

Δεν έχει διάθεση να γράψει κάτι.
Οι εικόνες που θέλουν να βγουν από μέσα του, χιλιάδες. Εικόνες που θα ήθελε να μοιραστεί με τους άλλους.
Εικόνες όπως της είδε, εικόνες όπως τις αντιλήφθηκε.
Εικόνες που δεν είναι μόνο αποτύπωση προσώπων και αντικειμένων. Είναι και περιγραφή σχέσεων και καταστάσεων. Είναι προβολή μέσα από τις μικρές ψηφίδες της καθημερινότητας, της [...]

Χρήματα έχει ελάχιστα, αλλά δεν τη νοιάζει. Οι γονείς της βέβαια στην Αθήνα έχουν πολλά.
Αλλά εκείνη δεν τα χρειάζεται.
Κατάφερε να επιθυμεί, μόνο αυτά που έχει.
Όσα χαλάει είναι λιγότερα από εκείνα που δαπανάει, ένας μέσος φοιτητής σε οποιαδήποτε επαρχιακή πόλη της Ελλάδας.
Τρία τέσσερα φούτερ, δυο πουλόβερ, δύο τζιν, τα εσώρουχα και το δερμάτινο μπουφάν είναι ό,τι [...]

Καλό το ταξίδι. Εντάξει, είχε μερικές αναταράξεις το αεροπλάνο, αλλά σε γενικές γραμμές όλα πήγαν καλά.
Τον περίμεναν σπίτι. Συμπτωματικό ήταν, αλλά όλοι ήταν εκεί. Και συγγενείς και ένα δυο φιλαράκια. Αγκαλιές φιλιά, καλωσορίσματα.
Ξέρεις, άμα έχεις να δεις κάποιον καιρό, η χαρά μπορεί να είναι και ανυπόκριτη.
Πιάσανε αμέσως τις κουβέντες. Ανοιχτά τα θέματα. Καλές οι χαρές, [...]

Μπήκε μέσα στο γραφείο του νοσηλευτικού προσωπικού. Κάτι τελευταίες διατυπώσεις, μια δυο υπογραφές, μια στρογγυλή σφραγίδα. Ο συγγενής του, επιτέλους, θα έβγαινε υγιής.
Η κουβέντα ευγενική και αδιάφορη μάλλον. Τυχαία μιλήσανε για αιμοδοσία. Α, εγώ δίνω συστηματικά αίμα, είπε. Χρόνια τώρα, μια δυο φορές το χρόνο, δίνω αίμα. Δεν τρέχει και τίποτα.
Ο υπάλληλος πίσω από το [...]

Καφενείο.
Ταβλάκι.
Τα ούζα διπλά και με τους πρώτους μεζέδες. Κερασμένα τα δεύτερα με τους δεύτερους μεζέδες. Ο τάμπης την ξέρει τη δουλειά.
Στο διπλανό τραπέζι πρέφα. Και μια και το ντέρμπι πέρασε στα αρχεία, τροφή για τους ιστορικούς του μέλλοντος, μια και τα θέματα της ημερήσιας διάταξης παραμένΕΙ ανεξάντλητα, (ποιος θυμάται την αττική σύνταξη;), ανασύρθηκε ο δοκιμασμένος [...]

Λεπτή φιγούρα. Ωραίο σώμα, αυστηρή μορφή.
Το ταγιέρ ασορτί.
Αυστηρό. Χρώμα καφέ, η φούστα περίπου στο γόνατο, σε στενή κουπ, σακάκι μεσάτο.
Τον προσπέρασε με βήμα σταθερό, αγέρωχο θα το έλεγε. Το σκίσιμο της φούστας μέχρι πολύ ψηλά. Άφηνε να φαίνεται το διχτυωτό καλσόν, και το όμορφο σφριγηλό πόδι.
Έως οριακά ψηλά.
Σχεδόν ως το εσώρουχο.
Ίσως η στενή γραμμή της [...]

 
Πώς του ήρθε; Πού το θυμήθηκε τώρα αυτό;
Του είχαν φέρει μια καρδερίνα. Την είχαν πιάσει κάτι φίλοι, με ξόβεργες. Το κλουβάκι της σχετικά μικρό, αλλά άνετο. Είχε και μια αιώρα, να κουνιέται και να κελαηδάει. Έδειχνε ευτυχισμένη εκεί μέσα. Ναι, αλλά τα πουλιά γεννηθήκανε να ζουν ελεύθερα. Μετά τον πρώτο ενθουσιασμό, το αποφάσισε. Κατέβασε από [...]

Shopping therapy ή Ψυχικές διαταραχές;
Πέρασε μπροστά από τα ράφια ψάχνοντας. Για την ακρίβεια, πιο πολύ χάζευε παρά έψαχνε κάτι συγκεκριμένο.
Shopping therapy θα το έλεγε καλύτερα, αλλά με το target να είναι τα μικρά καθημερινά είδη.
Κόντευε να γεμίσει το καλάθι. Όχι της νοικοκυράς, αυτό άλλωστε μόνο η Κυρία Στατιστική το κουβαλάει. Το άλλο, αυτό που [...]

Θα γίνει ένα συνέδριο. Θα πάμε αεροπορικώς, είναι ευκαιρία του είχαν πει. Ευκαιρία όντως σκέφτηκε. Δεν είχε ταξιδέψει με αεροπλάνο μέχρι τότε. Όλα πληρωμένα. Το συνέδριο δεν τον απασχολούσε. Δεν είχε να πει τίποτα ουσιαστικό, ούτε και μπορούσε άλλωστε. Από πού έως πού. Και με ποια ιδιότητα. Ο τελευταίος τροχός της άμαξας ήταν. Η [...]

Στη ουρά στην τράπεζα. Βιάζεται να τελειώσει ο χρόνος πιέζει. Δυο θέσεις μπροστά του στέκεται και περιμένει ήρεμος.
Το χρόνια πέρασαν και φαίνονται. Και στους δυο τους.
Τα μαλλιά, όσα απόμειναν δηλαδή, γκριζάρισαν έντονα. Η φρεσκάδα στο πρόσωπο αποτελεί ανάμνηση.
Όπως ανάμνηση είναι και οι εικόνες που πέρασαν ξαφνικά ολοζώντανες εμπρός του……
Τελευταία μέρα στο στρατό. Μετά από δεκαπενθήμερη [...]

Όχι φίλε μου δεν κερδίζεις τίποτα με κονκάρδες του Τσε και συνθήματα. Δεν κερδίζεις καν σπάζοντας βιτρίνες και προκαλώντας τους «οικογενειάρχες».
Για σκέψου. Μήπως προς σ’ αυτή την κατεύθυνση σε εξωθεί το σύστημα; Μήπως με αυτά (θέλει να) σε κάνει υποχείριό του, για να αναπτύξει τους ελεγκτικούς και κατασταλτικούς μηχανισμούς του;
Όχι φίλε μου, τις μέρες του [...]

Η καθημερινή πρωινή βόλτα τελείωσε.
Ανέβηκε τις σκάλες και μπήκε στο δωμάτιό του. Κατευθύνθηκε προς το μπάνιο και ετοιμάσθηκε να πάρει το λουτρό του. Το τηλέφωνο χτύπησε. Ευτυχώς δεν είχε μπει ακόμα στη μπανιέρα.
Έριξε επάνω του το λευκό του μπουρνούζι και πήγε προς το σαλόνι να σηκώσει το τηλέφωνο. Ήταν από το γραφείο. Θα έπρεπε να [...]

Σκαρφάλωσαν στα χαλάσματα του ερειπωμένου σπιτιού. Μακριά από τον κόσμο.
Η θάλασσα έφτανε σχεδόν μέχρι τις άκρες του. Αλήθεια πώς δεν το είχε γκρεμίσει ακόμα;
Κάθισαν στη μικρή τσιμεντένια ή σε ό,τι είχε απομείνει από αυτήν. Ο ήχος του κύματος που ανάλαφρα έσκαζε μπροστά τους μουσική μελωδία.
Η αλμύρα της θάλασσας, οι μυρωδιές της, οι μυρωδιές από την [...]

Το χτύπημα ήταν δυνατό. Με το γόνατο στο μάτι και το αποτέλεσμα εμφανές. Μια τεράστια μελανιά. Μια ώρα πριν ξεκίνησε ο καυγάς και η κατάληξη ήταν «Πάμε έξω να καθαρίσουμε». Και βγήκαν.
Στο δρόμο προς την έξοδο ακολούθησαν και άλλοι. Περίεργοι, συμμετέχοντες στον καυγά, χαβαλετζήδες ….
Η σύγκρουσή τους είχε αρχίσει από καιρό, αλλά τώρα έσκασε. Της [...]

Σύννεφα γέμισαν γρήγορα τον ουρανό. Άρχισε και ένα ψιλόβροχο. Οι δρόμοι πηγμένοι.
Οι άνθρωποι περπατάνε πιο γρήγορα από τα αυτοκίνητα. Φθινοπωριάτικη μέρα.
Τα καλοριφέρ άνοιξαν. Τα τζάκια κάπνισαν καίγοντας τα αποθηκευμένα καυσόξυλα. Και αυτά που τα πούλησε ο καρβουνάς της γειτονιάς, και που τα αφήνει εκτεθειμένα για πουλήσει στη τιμή του ξύλου και το νερό της βροχής.
Ο [...]

Άκουγε τον εαυτό της να μιλά. Να απευθύνει το λόγο προς τη παλιά της φίλη. Δεν την ένοιαζε παρουσία των άλλων. Ένιωθε τις λέξεις του λόγου της, να καρφώνονται στη δική της ψυχή. Λόγος απολογητικός. Εξομολογητικός. Εκ βαθέων.
Άκουγε τον εαυτό της να διηγείται το περιστατικό, όπως αυτή το βίωσε και παράλληλα παρακαλούσε, εκλιπαρούσε, [...]

Μάτια όμορφα, αμυγδαλωτά. Κορμί φιδίσιο. Βάδισμα ελαφίνας.
Τζιν ξεφτισμένο, το Τ-shirt λευκό και πολυκαιρισμένο. Περνάει απέναντι στο δρόμο.
Σιγά μη περιμένει να ανάψει το πράσινο για τους πεζούς. Ανάλαφρα, με ένα τρέξιμο ανάλογο του ελαφίσιου περπατήματος κινείται ανάμεσα στο ποτάμι των αυτοκινήτων.
Φυσικά και δεν τους δίνει σημασία.
Ό,τι θέλει εκείνη κάνει. Η ζωή της ανήκει. Η ζωή [...]

Μάτια όμορφα, αμυγδαλωτά.
Κορμί φιδίσιο. Βάδισμα ελαφίνας.
Τζιν ξεφτισμένο, το Τ-shirt λευκό και πολυκαιρισμένο.
Περνάει απέναντι στο δρόμο. Σιγά μη περιμένει να ανάψει το πράσινο για τους πεζούς.
Ανάλαφρα, με ένα τρέξιμο ανάλογο του ελαφίσιου περπατήματος κινείται ανάμεσα στο ποτάμι των αυτοκινήτων.
Φυσικά και δεν τους δίνει σημασία.
Ό,τι θέλει εκείνη κάνει. Η ζωή της ανήκει. Η ζωή είναι ωραία [...]

Ένας βουβός λυγμός τράνταξε το στήθος της.
Έσκυψε το κεφάλι και προσπάθησε να συγκρατήσει το δάκρυ.
Δεν μπόρεσε. Ακολούθησαν και άλλα.
Πού να τα πει;
Ο περίγυρός της θα την άκουγε αν του μιλούσε. Πολλοί οι φίλοι και οι φίλες. Κι οι συγγενείς, αγαπημένοι. Αλλά τόσο καιρό τα κουβαλάει μόνη της.
Δικός της ο σταυρός δικός της και ο Γολγοθάς.
Με [...]