Mίρκα

Η Μίρκα κάθισε προσεκτικά. Επιτηδευμένα προσεκτικά. Φρόντισε να είναι ξεκούμπωτο το επάνω κουμπί του πουκαμίσου της. Ίσα ίσα να φαίνεται το σουτιέν δηλαδή. Όχι πολλά πράγματα.
Η Μίρκα ήρθε πριν λίγους μήνες από το νησί της. Κυκλάδες.

Είχε εγκατασταθεί εκεί μετά από τις σπουδές της. Τελείωσε Πολιτικός Μηχανικός, άνοιξε το γραφείο της και άρχισε να χτίζει.
Νόμιμα. Αυθαίρετα. Σπίτια. Όνειρα.

Τον Μίλτο τον ήξερε από τα φοιτητικά τους χρόνια.
Φοιτητής Ιατρικής αυτός.
Γνωριστήκανε σε κάτι καταλήψεις. Χημείο, Πολυτεχνείο, Νομική… Ξέρεις τώρα. Δεν θυμάται πια. Άλλωστε από καταλήψεις να φαν’ και οι κότες.

Τώρα ο καθένας τραβάει και μια κατάληψη και η ζωή συνεχίζεται. Σοβαρά.
Διάβασε μάλιστα τελευταία, ότι κάποιοι σκέφτηκαν πως θα μπορούσε να είναι οι καταλήψεις μια νομιμοποιημένη μορφή αγώνα.

Έτσι ρε παιδί μου. Να διεκδικούμε τα δίκια μας. Πρέπει. Είναι must.
Αυτό το τελευταίο το λέει συχνά η κόρη της.
Το διάβασε σε ένα περιοδικό και έκτοτε της κόλλησε.
Περιοδικό ξέρεις, από αυτά για μεγάλους και πιπίνια.
Που κάνουν κανονικό νταβατζιλίκι.
Στήνουνε πάρτι για τα δέκα φύλλα που εκδώσανε, για τα γενέθλια της γκόμενας του γενικού διευθυντή τους και άλλα τέτοια κόλπα τέλος πάντων, που στο τέλος καταλήγουμε σε πηδήματα όλων από όλους και ο στήνων το πάρτυ τάχει βγάλει κιόλας, για να συνεχίσει την θεάρεστη και κοινωνικά σημαντική δραστηριότητά του.

Η Μίρκα μας, λοιπόν, άφησε το νησί της γιατί ο Μίλτος ήρθε να κάνει την ειδικότητά του στη Αθήνα.
Μαλακίες.
Όσο ήταν φοιτητές τα πράγματα ήταν καλά. Αγώνες, πάρτι, αγωνίες… Όχι τίποτα σοβαρά δηλαδή.

Να, για καμιά ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, για τον μαλάκα τον κολλητό μπας και κόλλησε κάνα έιτζ από τη μαλάκω, που πηδήχτηκε χθες, τι θα γίνει με τα μαθήματα, ρε γαμώτο μείναμε από λεφτά, ε αυτά.

Τώρα, με δύο παιδιά, τη μια στη Τετάρτη δημοτικού και τον άλλο στα νήπια, τα πράγματα αλλάξανε.

Πρώτα, πρώτα μπήκε το ζήτημα της επαγγελματικής προοπτικής.
Πώς μπορείς να μείνεις στο νησί, με το γραφείο σου, τα κτισίματα τα παράνομα, τα λαδώματα κλπ κλπ και ο άλλος να είναι αλλού;

Και μετά βέβαια είναι το ζήτημα πώς οργανώνεις την ζωή σου. Στο νησί τα πράγματα είναι δύσκολα. Καλά είναι για να αράξεις, αλλά αν δεν θες ακόμα ;

Τέλος πάντων ήρθε στην Αθήνα. Δηλαδή ήρθανε.
Όλοι.
Και τα παιδιά και τα συμπράγκαλα και η μαμά της.

Η μάνα της έπιασε ένα μικρό διαμέρισμα στην ίδια περιοχή, για να της κρατάει και τα παιδιά. Όσο τέλος πάντων αυτό ήταν αναγκαίο

Και μετά βγήκε για δουλειά

Στο τεχνικό γραφείο, που τη συστήσανε πήγε χωρίς μεγάλη όρεξη.
Και δεν είχε άδικο.

Κάτι πρώην αριστεριστές, που έχουν γεμίσει όλη την περιοχή με αυθαίρετα και μετά τρέχουνε στο κολλητό τον υπουργό τους να τα νομιμοποιήσει, για βγάλουν τις άδειες. Ό,τι έκανε και αυτή δηλαδή, μόνο που αυτή δεν το έπαιξε οικολόγος. Αποκαταστημένοι, που κοιτάνε να βγάλουν γκόμενα. Έτσι, για επιβεβαίωση και το πρεστίζ.

Ε αυτοί ήτανε εκεί μέσα. Πόσο να αντέξει.
Έμεινε ένα εξάμηνο και τα παράτησε Δεν έκανε κέφι και τον μαλάκα που της την έπεφτε κάθε τόσο. Της γύρευε ένα στα γρήγορα και αυτός ούτε μαλακία δεν μπορούσε να τραβήξει.

Έτσι βρέθηκε, τη συστήσανε και εδώ δηλαδή, να κάνει μαθήματα σε ένα από αυτά τα πολυδιαφημιζόμενα μεγαλομαγαζιά που πουλάνε όνειρα για την επόμενη γενιά.
Λίγη μηχανική, λίγο σχέδιο, μπετόν, ξέρεις τώρα μαθήματα, που πρέπει να τα διαβάζεις και έτσι νοιώθεις και λίγο φοιτηταριό, αλλά δεν χρειάζεται και καμιά σούπερ προετοιμασία.
Της ερχότανε κουτί. Τουλάχιστον κάτι κάνει.

Ήτανε και όλο το εξάμηνο η υποβόσκουσα κόντρα με κάνα δυο σπουδάστριες. Όχι φυσικά για τα μαθήματα.
Να, πολλά τα θηλυκά λίγα τα αρσενικά, ακόμα και αν δεν σε ενδιαφέρει κανένας άμεσα, η γυναικεία ματαιοδοξία, η φιλαρέσκεια, όλα αυτά τέλος πάντων, δημιουργούν τις προϋποθέσεις σύγκρουσης.

Άλλο ένα επίπεδο αντιθέσεων, που μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή της ιστορικής πορείας. Άσχετο αυτό, αλλά συνεπές με την αριστερή της κουλτούρα.

Και είναι και αυτός ο τύπος, που το παίζει επιτηρητής μαζί της, που προσπαθεί να της πάρει μάτι.
Το περίμενε φυσικά, αλλά από κανά καλύτερο.
Γεροξούρας και χοντρομαλάκας, το παίζει σπουδαίος φλερτάροντας με τις πιτσιρίκες και προσπαθώντας να πάρει μάτι τα βυζιά της.

Όλες οι αναποδιές μαζεμένες!!!

Το αποφάσισε. Θα του κάνει πλάκα. Τι έχει να χάσει. Του χαμογέλασε. Αυτός τσίμπησε.
Πήγε κοντά και άρχισαν τη κουβέντα. Κοινοτυπίες.
Ο μαλάκας βρωμάει κιόλας.

Γύρισε το κεφάλι της από την άλλη και έκλεισε το μάτι στον νεαρό, που προσπαθούσε να βγάλει το σκονάκι.
Τουλάχιστον όσο ο μαλάκας την φλερτάριζε ας επωφελείτο και κάποιος.
Και είναι και ωραίος ο νέος.

Όχι ότι θα γίνει τίποτα δηλαδή, αλλά τουλάχιστον, ας αφήσει ένα παράθυρο για το όνειρο…