Η απάντηση…
Posted by: Sotiris K. on: Νοεμβρίου 6, 2008
-Η κυρία λέει ότι είμαι ναρκομανής, γιατί ο συμμαθητής μου είπε μέσα στην τάξη ότι είμαι κλασμένος. Όμως αυτό είναι ψέματα. Δεν κάνω εγώ τέτοια. Αυτός λέει ό,τι θέλει…
Ψηλόλιγνος, τα μάτια γλαρά, δεκαεξάρης, θυμωμένος, με το θυμό του να κρέμεται στην αλυσίδα που είχε περασμένη στις θηλιές της ζώνης του σκισμένου τζην.
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
για τη νύχτα…
Posted by: Sotiris K. on: Νοεμβρίου 6, 2007
Αφέντρα η νύχτα.
Και εξομολόγα!
Σε παίρνει και σε φέρνει…
Και είναι τα άλλα αφορμές να βγάλεις τα δικά σου…
Κι αυτή να στα σκεπάσει,
αφού πρώτα στα λούσει
με το δικό της φως.
Και όταν η αγάπη πεθαίνει,
-αλήθεια πεθαίνει ποτέ η αγάπη;-,
όταν για τον τάφο έστω τραβάει,
ζωντανή ή νεκρή δεν έχει σημασία,
το ξέρεις,
τη μικρότητα ζητάει για νεκροθάφτη.
Γιατί αλλιώς πώς να σιγουρευτεί;
Νύχτα όμως πάλι απέξω.
Ας μείνω να την κοιτάζω.
Εκείνη, έτσι κι αλλιώς, καλύτερα τα ξέρει.
Όλα.
σχόλιο στης Καπετάνισσας
τίτλος του ποστ: “Κι εγώ πενθώ την ερημιά ενός φιλιού…”
Χρόνος: Δευτέρα, Νοέμβριος 05, 2007 7:55:00 μμ, Sotiris K
Κάτω από το φως του φεγγαριού…
Posted by: Sotiris K. on: Αυγούστου 31, 2007
Άναψε το τσιγάρο της αργά. Παρόλα αυτά, τα χέρια της τα ένιωθε να τρέμουν.
Μόλις καληνύχτισε και τους τελευταίους επισκέπτες.
Νάναι καλά τα παιδιά. Ήρθαν να της συμπαρασταθούν. Δεν είναι σίγουρη αν θα μπορούσε να το ξεπεράσει μόνη της και αυτό το χτύπημα.
Η Όλγα κάθισε στο μικρό μπαλκονάκι του εξοχικού της. Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Προστάτης
Posted by: Sotiris K. on: Μαρτίου 22, 2007
-Δηλαδή γιατρέ;
Η ερώτηση έμεινε να αιωρείται κομμένη στη μέση. Ούτε να την ακούσει να διατυπώνεται ολόκληρη, μήτε να φτάσει στα αυτιά της ο φόβος που περιείχε, άντεχε.
Τα μεγάλα γκριζοπράσινα μάτια, στολισμένα από τις γραμμές της αγωνίας και των χρόνων αναμονής, είχαν καρφωθεί στο πρόσωπο του γιατρού.
Περίμεναν τα χείλη να ανοίξουν και τους παλμούς των ήχων να Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Ρέκβιεμ στον Έρωτα..
Posted by: Sotiris K. on: Μαρτίου 10, 2007
Έδυσε το όνειρο. Πήρε το κατόπι το βασιλιά
τον ήλιο.
Η ιερή οιστρηλασία μάνα προαιώνια δημιουργίας,
κουρσάρος άγριος της άγιας φρόνησης,
βασίλεψε κι αυτή, παρασυρμένη
από του Έρωτα το αναπότρεπτο τέλος.
Η ομάδα των ομότιτλων και ομοτράπεζων συντρόφων,
περιχαρής, ναι περιχαρής,
κατά τα ειωθότα
έσπευσε στου Έρωτα το μνήμα σπονδή να φέρει
ελιξίριο μακροημέρευσης του απροσδοκήτου τέλους.
Οι λέξεις που το “εφτιαξαν” :
όνειρο, οιστρηλασία, ομάδα, ειωθότα, ελιξίριο.
Πορνό καταστάσεις …
Posted by: Sotiris K. on: Φεβρουαρίου 25, 2007
Η πόρτα έκλεισε βιαστικά πίσω τους.
Η αγκαλιά σφίχτηκε δυνατά μα δεν μπόρεσε να χωρέσει ούτε να συγκρατήσει την έκρηξη των συναισθημάτων.
Τα χέρια τυλίχτηκαν γύρω από τα κορμιά, ψαχούλεψαν κάθε πόντο τους, πέρασαν και έμειναν για αρκετή ώρα στα σημεία του πόθου.
Αιώνες και απειροελάχιστες στιγμές συνάμα.
Τα ρούχα πετάχτηκαν χωρίς προορισμό, τα χείλη γεύτηκαν τον έρωτα που κραύγαζε, το κρεβάτι αναστέναξε χωρίς να ακουστεί, αφού οι κραυγές της ηδονής κάλυψαν κάθε ήχο ολόγυρα.
Τα κορμιά τεντώθηκαν σαν γίνανε ένα, οι ψυχές λιγώθηκαν, οι καρδιές Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
ιστόρημα λαϊκόν
Posted by: Sotiris K. on: Φεβρουαρίου 18, 2007
Ένα ανάγνωσμα με στοιχεία της καθημερινής ζωής.
Όχι βουκολικόν, όχι λαϊκοηρωικόν.
Πάει να πει, μήτε Γκόλφω και Τάσος, μήτε λήσταρχος Νταβέλης.
Ένα ανάγνωσμα με πρωταγωνιστές, πρόσωπα της απλής καθημερινής ζωής.
Εκείνον και εκείνη. Ή εκείνη και εκείνον. Και τα πεθερικά κομπάρσους, αλλά και πρωταγωνιστές. Αν υπάρξει συμπεθεριό βέβαια.
Να έχει φυσικά και λίγο έρωτα και κάποιες δόσεις κουτσομπολιού, για να κρατάει το ενδιαφέρον.
Η αρχή να γίνει με τη γνωριμία τους.
Τα φρένα στρίγγλισαν. Οι φωνές των σκυλιών, από τα μπαλκόνια των διπλανών πολυκατοικιών ξεσήκωσαν τον κόσμο.
Μερικά παράθυρα άνοιξαν, δυο τρεις μπαλκονόπορτες άφησαν να Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
ένας έρωτας αληθινός …
Posted by: Sotiris K. on: Φεβρουαρίου 14, 2007
Τι το ήθελε; Αλλιώς είχε προγραμματίσει το βράδυ της.
Αυτή η εβδομάδα τής κυλάει ανάποδα. Η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται.
Δευτέρα πρωί εκείνο το ατύχημα στις σκάλες του μετρό.
Μα να της κατέβει η φούστα;
-Άνοιξε γης να με καταπιείς σκέφτηκε, όταν, αφού ξέμπλεξε το τακούνι από τη φούστα και έχοντας καταφέρεις επιτέλους να ισορροπήσει χωρίς να χτυπήσει στην απέναντι βιτρίνα, συνειδητοποίησε ότι Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Λόγια παράλληλα ..
Posted by: Sotiris K. on: Φεβρουαρίου 5, 2007
Αυτός.
Γύρω στα εξήντα.
Πρόσωπο σκαμμένο. Σκληρό.
Μουστακάκι ποντικοουρά αλά Ντάγκλας Φέρμπαξ, σκουρόχρωμο. Η μαντέκα σε δράση.
Μαλλί φρεσκοβαμμένο καστανό. Η μπογιά ορατή σε όλο το κεφάλι.
Ανάστημα μέτριο. Ντυμένος με ρούχα στις αποχρώσεις του καφέ.
Η γυναίκα του.
Πρώην γυναίκα του για την ακρίβεια.
Ξανθιά. Σώμα όμορφο. Και πρόσωπο επίσης.
Φρύδια με μεγάλες καμπύλες. Μάτια τονισμένα με μολύβι και διακριτική σκιά. Μαύρο τζην στενό, μαύρη μπλούζα με χρυσό σχέδιο στο στήθος. Το ίδιο εφαρμοστή για να αναδεικνύει Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
μόνη και εξ επαρχίας …
Posted by: Sotiris K. on: Ιανουαρίου 29, 2007
Οι σκάλες μέχρι το δεύτερο όροφο, κάνουν όλων, όσοι επιχειρούν το ανέβασμα τους, τη ζωή δύσκολη. Αδιακρίτως και ανεξαρτήτως άλλων προβλημάτων.
Η αναπνοή το προδίδει.
Για άλλη μια φορά, η βαριά ανάσα έφτασε στην πόρτα, πριν από την καλημέρα.
Η γυναίκα με το πρόχειρο ντύσιμο, μόλις είχε ολοκληρώσει το ανέβασμα και προσπαθούσε να ξαναβρεί τον κανονικό ρυθμό της αναπνοής της.
Στάθηκε διστακτική λίγο έξω από την ανοιχτή πόρτα. Το βλέμμα της τρομαγμένο, στο πρόσωπο απλωμένη η μελαγχολία, τα χείλη σφιγμένα αν και η βαριά αναπνοή τα υποχρεώνει να χαλαρώνουν στιγμιαία.
Δεν την περίμενε, αλλά έτσι κι αλλιώς οι ανοιχτές πόρτες συμβολικά και πρακτικά, δηλώνουν ότι όλοι είναι ευπρόσδεκτοι. Ή, αν όχι ευπρόσδεκτοι όλοι, ουδείς αποκλείεται.
Ανταπέδωσε την καλημέρα και της έγνεψε Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Ένα ποτήρι γλυκό κόκκινο κρασί… (έτσι απλά…)
Posted by: Sotiris K. on: Ιανουαρίου 21, 2007
Στην υγειά της.
Σήκωσε το κολονάτο ποτήρι με το κόκκινο κρασί προς τιμή μιας αόρατης παρουσίας.
Τρία χρόνια έχει να πάρει μήνυμά της.
Πώς να είναι; Πού να είναι; Γιατί χάθηκε έτσι ξαφνικά;
Ερωτήματα, που ξαναβγήκαν στην επιφάνεια όταν το πρωί, Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
εκουσίως …
Posted by: Sotiris K. on: Δεκεμβρίου 11, 2006
Και να που οι ρυθμοί ακολουθούν τη γνωστή συχνότητα.
Εκείνη με την αρμονική χαοτική καμπύλη.
Ξέρεις.
Αυτή που το απρόσμενο είναι αναμενόμενο
γιατί έτσι είναι τα πράγματα.
Και να που η ευτυχία της ηρεμίας, έγινε όνειρο και φτιάχτηκε πακέτο
για τις διηγήσεις του μέλλοντος.
Τώρα, με την αξίνα στο χέρι ξανά στο εκούσιο κάτεργο.
Είναι άλλωστε αγαπημένο….
σκ
11/12/2006
Aξιοπρέπεια 2,5 €
Posted by: Sotiris K. on: Νοεμβρίου 16, 2006
- In: Προπλάσματα
- 2 Σχόλια
Ενδιαφέροντες οι στόχοι για τη δόμηση του εκπαιδευτικού συστήματος, σημαντικοί οι προβληματισμοί και την οργάνωση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, είναι όμως και η απλή καθημερινότητα που σε βάζει μπροστά σε προβλήματα που λογίζονται λυμένα, αλλά …
Η είσοδος του μαθητή στο γραφείο του Διευθυντή, έδειχνε ότι το πρόβλημα θα έχει ενδιαφέρον.
-Έχουμε μάθημα με τον κύριο Π. και μου είπε να κάνω ό,τι θέλω, αλλά να μην τον ενοχλώ. Δεν είχα διάθεση να παρακολουθήσω μάθημα και έβγαλα να διαβάσω το περιοδικό που αγόρασα πριν έρθω στο σχολείο.
-Και φυσικά σε έβγαλε έξω…
-Μου πήρε και το περιοδικό και μου το έσκισε.
Το βλέμμα ξέχειλο στο δάκρυ.
-Τυχερός είσαι. Θα μπορούσε να σε φέρει εδώ και να πάρεις και δυο ημέρες αποβολή.
-Μα γιατί; Δεν έκανα τίποτα. Δεν τον ενοχλούσα …
-Κάθησε σε παρακαλώ να το συζητήσουμε..
Η καρέκλα γεμίζει και η συζήτηση προχωρά.
Μια εφημερίδα στα χέρια του Διευθυντή, υποκαθιστά για λίγο το περιοδικό μήπως και συνειδητοποιήσει ο μαθητής τι έκανε…Μάλλον ο κόπος ήταν μάταιος.
-Κατάλαβες τι έκανες; Ενόχληση δεν είναι μόνον όταν πετάς στον άλλον στραγάλια, ενόχληση είναι και όταν όχι μόνο δεν προσέχεις, αλλά ασχολείσαι με άλλα πράγματα.
-Μα εγώ θεώρησα ότι δεν τον ενοχλώ αν δεν μιλάω.
-Κακώς το θεώρησες. Αν δηλαδή την ώρα που θέλεις να πεις κάτι σοβαρό στον πατέρα σου, εκείνος διαβάζει επιδεικτικά την εφημερίδα του, δεν θα ενοχληθείς;
- ………
Απόπειρα να θιγεί το φιλότιμο και να κατανοήσει το σφάλμα του.
-Πόσο έκανε το περιοδικό;
-2.5 ευρώ.
-Ορίστε σου τα δίνω εγώ τα χρήματα, αλλά εσύ πρέπει να καταλάβεις ότι…
Με τα χρήματα στο χέρι ο νεαρός ρωτάει,
-Θα έχω αποβολή αύριο;
-Όχι …
Η πόρτα ανοίγει και ο 17χρονος βγαίνει.
Χρειάζεται πολλή δουλειά για να σταθεί η αξιοπρέπεια στα πόδια της.
Ένα ούζο και μεζές που πρέπει να παραγγελθεί ξεχωριστά …
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 24, 2006
Οι μυρουδιές του κύμινου και των τουρσιών, ανάμεικτες με τις μυρουδιές των άλλων βοτάνων και των μυρουδικών που περιμένουν τους αγοραστές μέσα στα ανοιχτά τσουβάλια.
Καφενείο λαϊκό. Λαϊκό όχι λαϊκοφανές.
-Ένα ούζο σκέτο. Χωρίς παγάκια.
Μα εντελώς σκέτο το έφερε; Χωρίς μεζέ; Ας περιμένω λίγο μήπως Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
των επιλογών στάσεων και στόχων …
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 18, 2006
Ότι έχω πιει καλύτερη σοκολάτα είναι γεγονός.
Τουλάχιστον και για σήμερα εξασφάλισα την απόλαυσή της.
Δίπλα στο ποτάμι.
Μακριά από το αγριεμένο πλήθος και τις πολλές συζητήσεις κι ομιλίες.
Παρέα με τις σκέψεις μου και το σημειωματάριό μου.
Κοιτάζω τα συντριβάνια, επάνω στην σκεπασμένη κοίτη του Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Ο παππούς η γιαγιά και ο σκύλος
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 17, 2006
Έζησα γιατί είχα το σκύλο στην αγκαλιά
Είμαι και καρδιοπαθής
Καθόμουν στο περβάζι του παραθύρου και είχα το σκύλο αγκαλιά
Η γυναίκα μου ήταν δίπλα μου πάνω στην καρέκλα.
Δηλαδή, αν έπαιρνες αγκαλιά τη γυναίκα σου; Μήπως θα ήταν καλύτερα;
Τα προτείνω ανεπιφύλακτα. Ακόμα κι αν δεν έχετε σχέση με την εκπαίδευση
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 15, 2006
Η ευθύνη απέναντι στη νέα γενιά και ποιος θα την αναλάβει;
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 14, 2006
Οι γνωστοί “καμπαλέρος” των τηλεοπτικών παραθύρων, ρωτούσαν χτες βράδυ στις ειδήσεις ένα μαθητή, για τα αιτήματα που έχουν οι μαθητές που κάνουν καταλήψεις.
Και εκείνος είπε:
-Είμαι μαθητής σε ΤΕΕ. Κάνουμε κατάληψη για να καταργηθούν τα ΕΠΑ.Λ και τα ΕΠΑ.Σ, και να παραμείνουν τα ΤΕΕ, γιατί με τα ΕΠΑ.Λ καταργούνται εικοσιπέντε ειδικότητες που τώρα υπάρχουν, και μάλιστα μερικές από αυτές που συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον της πλειψηφίας των μαθητών και μαθητριών (Αλήθεια είπε ο μαθητής. Μόνο που τη μείωση αυτή των ειδικοτήτων, δεν την κάνει ο Νόμος, αλλά η υπουργική απόφαση που εξέδωσε κατ’ επιταγή του Νόμου η Υπουργός Παιδείας. Η απόφαση αυτή είναι εύκολο να αλλάξει και δεν χρειάζεται τα παιδιά να χάνουν μαθήματα για να γίνει αυτό)
Την Τετάρτη, στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, το πανώ έγραφε:
Δωδεκάχρονο Ενιαίο Δημόσιο σχολείο.
Δηλαδή ο μαθητής μετείχε σε ένα συλλαλητήριο, που οι λοιποί μετέχοντες ζητούσαν να καταργηθούν ΟΛΕΣ οι ειδικότητες και να μην υπάρχει καν τεχνικό σχολείο στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Φυσικά, αυτή την τελευταία παρατήρηση, ουδείς εκ των “καμπαλέρος” των τηλεοπτικών παραθύρων έκανε, γιατί πολύ απλά δεν έχει ιδέα περί του πράγματος.
Αυτοί είναι εκεί για το σόου.
Ούτε και ο Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΠΘ,ο οποίος ήταν καλεσμένος κι αυτός, παρατήρησε κάτι, αφού το Υπουργείο εισήγαγε μεν το Νόμο και η Βουλή τον ψήφισε, αλλά έκτοτε ουδεμία αναφορά έχει γίνει γι αυτόν, ώστε να καταλάβει ο κόσμος τι άλλαψε.
Σε δυο συνεντεύξεις μάλιστα που έδωσε σε μεγάλες εφημερίδες η Υπουργός, δεν είπε κουβέντα, αν και της δόθηκε η αφορμή.
Ή το ξέχασε ή δεν έχει ιδέα τι γίνεται μέσα στο Υπουργείο της….
Ο συγκεκριμένος Νόμος έχει πολλά κενά και η συγκεκριμένη Υπουργική απόφαση θα δημιουργήσει τεράστα προβλήματα. Τα έχω σημειώσει εδώ. ‘
Ομως, το θέμα μου δεν είναι ο Νόμος.
Είναι οι μαθητές.
Είναι οι μαθητές που μπλεγμένοι κι αυτοί όπως ολόκληρη σχεδόν η κοινωνία, μέσα σε ένα τεράστιο σωρό αντεγκλήσεων, άναρθρων κραυγών, αλληλοκατηγοριών και δικολαβίστικων τάχα μου επιχειρημάτων, προσπαθούν να βάλλουν μια φωνή και να πουν,
-Φτάνει πια. Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο και τον θέλουμε τώρα. Αν δεν μπορείτε να τον φτιάξετε, σηκωθείτε να φύγετε.
Το δυστύχημα είναι ότι εμείς οι μεγάλοι έχουμε γίνει ιδιαίτερα επιτήδειοι και επικίνδυνοι πια.
Αυτή την κραυγή της νέας γενιάς την κάνουμε να ακούγεται σαν να λέει:
Συνεχίστηκε να κάνετε ό,τι κάνετε. Εμείς σας παρατηρούμε, σας αντιγράφουμε και ετοιμαζόμαστε να κάνουμε τα ίδια με εσάς. Τι; Κορόιδα είμαστε;
Και εικονικά φροντιστήρια ….
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 14, 2006
Αν στην Ελλάδα η έννοια του φροντιστηρίου είναι συνυφασμένη με το σχολείο -συχνά από την αρχή ώς το τέλος της επίσημης εκπαιδευτικής διαδικασίας-, σε χώρες όπως η Βρετανία και οι ΗΠΑ συνίσταται συνήθως σε μια περιστασιακή έξτρα βοήθεια, κατά κανόνα σε περιόδους εξετάσεων. Τα τελευταία χρόνια, όμως, ο αριθμός των μαθητών που έχουν ανάγκη αυτή τη βοήθεια αυξάνεται, όπως άλλωστε αυξάνεται και το χρονικό διάστημα για το οποίο την επιζητούν …..
Ολόκληρο το άρθρο της Λήδας Παπαδοπούλου στη στήλη Πλανήτης Γη της Ελευθεροτυπίας του Σαββάτου 14-10-2006, εδώ.
Η συζήτηση για το πρόβλημα του είδους της παρεχόμενης εκπαίδευσης στα σχολεία, αλλά και για την ίδια την φύση, τη χρησιμότητα και τους σκοπούς του σχολείου, από όσο φαίνεται, δεν θα αργήσει να ανοίξει και σε παγκόσμιο επίπεδο…
Περί τρικυμίας εν κυβερνητικώ κρανίω, λόγω καταλήψεων …
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 13, 2006
Κυβερνητικός εκπρόσωπος έφα.
Ας μπουν όλα τα παιδιά στα σχολεία να ψηφίσουν και θα δείτε ότι θα σταματήσουν αμέσως οι καταλήψεις.
Καλά κύριε Υπουργούλη μου (και παλιέ γείτονα και παλιέ ομοϊδεάτη ) και με όλο το σεβασμό δηλαδή, εκφράζετε σοβαρά την Κυβέρνηση με αυτά που λέτε;
Είναι άποψη της Κυβέρνησης αυτή;
Δηλαδή, αν υποθέσουμε ότι μπαίνουν τα παιδιά στα σχολεία, κάνουν Γενικές Συνελεύσεις, και με ποσοστό, ας πούμε 51%, αποφασίσουν υπέρ των καταλήψεων, η Κυβέρνησή σας θα λέει ότι είναι όλα καλά;
Έχει η Κυβέρνηση την άποψη ότι οι καταλήψεις των σχολείων, είναι μια νόμιμη ενέργεια, αν αποφασιστεί από την πλειοψηφία των μαθητών ενός σχολείου;
Είστε καλά ή στην προσπάθειά σας να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα και να ρίξετε σε άλλους τις ευθύνες για τις δικές λαθεμένες πολιτικές και παραλείψεις, δεν καταλαβαίνετε τι λέτε;
Αντιμεθαύριο …
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 6, 2006
Τα παράθυρα στις ειδήσεις σήμερα ρωτούσαν.
-Τι ήθελαν ξένα στοιχεία στην πορεία των εκπαιδευτικών;
Η ερώτηση μοιάζει λογική.
Και αυτό, το ότι μοιάζει λογική, την κάνει τραγική.
Εκμηδενισμός της κοινωνικής αλληλεγύης.
Η ανθρώπινη ερώτηση ώφειλε να είναι:
- Γιατί μόνο τόσοι λίγοι πολίτες, από άλλους χώρους στέκονται δίπλα σε μια κοινωνική ομάδα που αγωνίζεται.
Σήμερα να διώξουμε τους μη σχετικούς από την πορεία.
Αύριο να αντιταχθούμε όλοι στην όποια διεκδίκηση του άλλου.
Μεθαύριο να αφήσουμε το δεινοπαθούντα μόνο του.
Αντιμεθαύριο να απολλαύσουμε τη δική μας μοναξιά.
Ή να κλάψουμε.
Ο καθένας μόνος …
Αυτοκριτική
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 6, 2006
Και όμως δεν ξέρω την ιστορία κανενός.
Συνεργάτες τα τελευταία πέντε χρόνια.
Συνάδελφοι με κάποιους από το χίλια ενιακόσια εβδομήντα έξι.
Και όμως δεν ξέρω την ιστορία κανενός.
Μερικά μικρά επεισόδια της καθημερινότητάς του μόνον.
Είμαι τόσο εγωκεντρικός;
συμπλήρωμα …
Posted by: Sotiris K. on: Οκτωβρίου 6, 2006
Στα μάτια η λύπη. Μπορεί και απόγνωση.
Και η ντροπή.
Μάλλον δεν έχει λεφτά…
Σίγουρα δεν έχει λεφτά.
Άλλωστε και η στέγη του θα καλυφθεί από έρανο.
Δεν έχει άλλον να απευθυνθεί.
Προσπάθησα να αποφύγω αυτά τα μάτια.
Έκανα ότι δεν κατάλαβα τι ήθελε να μου πει, όταν μου έδειξε ένα χαρτί της υπηρεσίας.
Πώς να συνεχίσω να βοηθάω;
Απλά αγωνίζομαι να αναβάλω το τέλος.
Προσπαθώ να το αναβάλω.
Και δεν βλέπω να έρχεται η λύση ….
Και πόσα να δώσω;
Άργησε.
Μεγάλος στην ηλικία.
Άρρωστος. Με πολλά εγκεφαλικά.
Έτσι και αλλιώς είχε πρόβλημα και όταν δούλευε.
Η τάξη γι αυτόν, ήταν ένα μαρτύριο.
Με δεκανίκι στεκόταν. Πολύ συχνά εμένα.
Θα έπρεπε να έχει πάρει σύνταξη.
Τώρα ψάχνει τα ένσημά του.
Και τον εαυτό του.
Ήρθε σήμερα. Αφορμή να μου δείξει μια καρτέλα του ΙΚΑ.
-Να πας κάτω στο λογιστήριο. Εκεί θα έπρεπε να σου πουν γιατί δεν έχουν κολλήσει τα ένσημα.
-Ναι, θα πάω. Έλεγα μήπως ξέρεις εσύ.
-Πώς να ξέρω; Δεν γνωρίζω τι κάνει το λογιστήριο.
-Ωραία θα πάω. Μήπως έχεις να μου δώσει πενήντα ευρώ. Έχω ξεμείνει….
– …….
- …….
-Ορίστε. Αλλά η κόρη σου; Ο γαμπρός σου;
- Λείπει στο νησί.
Ήταν αυτός που πρόλαβε τον άλλο …
Και δεν μπορώ να του αρνηθώ. Έχω πάντα μπροστά μου άλλες εικόνες ….
Δυο από τις διακοπές της πρωινής συζήτησης.
Εκείνης που στάθηκε αφορμή να έρθουν μπροστά, όσα βρίσκονται στο πίσω μέρος του μυαλού …
Ή που έγινε, επειδή τα πίσω πίεζαν να έρθουν μπροστά.
Και που μετά, μπορεί και από πριν, ενδεχομένως και επειδή έγιναν οι διακοπές, όλα ξαναμπήκαν στη σειρά.
Και στην τάξη.
Όπως ήταν και παραμένουν προδιαγεγραμμένα.
Αυτά που ακόμα δεν θέλω να αλλάξουν.
Δεν έχω και τη δυνατότητα να τα αλλάξω.
Οι εικόνες ..
Φοβάμαι να βρεθώ στην κατάσταση των εικόνων ….
Και η ανατροπή της σειράς δεν εγγυάται τίποτα.
Αντίθετα προδικάζει …
Και χωρίς τις διακοπές αυτές, η πορεία των πραγμάτων θα ήταν η ίδια.
Τουλάχιστον όσο δεν αλλάζουν οι προϋποθέσεις.
Δεν τολμάω να ρισκάρω.
Οι διακοπές απλώς σκιαγράφησαν την εικόνα του αποτελέσματος μιας ανατροπής.
Γιατί τα γράφω αυτά εδώ;
Ίσως γιατί, ευτυχώς, είμαι ο μόνος αναγνώστης τους.
τηλεοπτικά..
Posted by: Sotiris K. on: Σεπτεμβρίου 30, 2006
Μια εκπομπή της ιδιωτικής τηλεόρασης και μάλιστα ψυχαγωγικού χαρακτήρα, όπως το Dream Show, λογικά δεν έχει άμεση σχέση με την εκπαίδευση.
Έμμεση όμως σίγουρα έχει.
Τουλάχιστον στο μυαλό του υπογράφοντος.
Μερικές σκέψεις τις κατέγραψα εδώ.
Νομίζω ότι έχουν ένα ενδιαφέρον, όχι εντασσόμενες στις κατηγορίες “εκπαίδευση” και “Παιδεία”, αλλά στα “συναφή”.
… της πολιτικής οικονομίας των εκπομπών διασκέδασης.
Posted by: Sotiris K. on: Σεπτεμβρίου 30, 2006
Μερικές σκέψεις με αφορμή το Dream Show.
Η αναγγελία έναρξής του ήταν 9μμ χτες Παρασκευή.
Ξεκίνησε μετά τις 9.30μμ.
Τριάντα λεπτά χρόνου διαφημίσεων.
Χίλια οκτακόσια δευτερόλεπτα.
Και 50 ευρώ να χρεώνεται το δευτερόλεπτο, έχουμε εισπράξεις της τάξεως των 90.000 ευρώ, πριν καν ξεκινήσει η εκπομπή.
Η διαδικασία επιλογής των τραγουδιστών, που θα πέρναγαν στην επόμενη φάση, παρουσιάζει πολλαπλό ενδιαφέρον.
Πρόκειται για επίφαση ‘δημοκρατίας” ή προάγγελο νέων λειτουργιών;
Κάθε διαγωνιζόμενος αξιολογήθηκε από δυο κριτικές επιτροπές με άνιση κατανομή ψήφων και συνυπολογίστηκαν ψήφοι αν κατάλαβα καλά, και από τηλεφωνικά μηνύματα.
Σε κάθε διαγωνιζόμενο, έδιναν 4 λεπτά προκειμένου να τον ψηφίσουν οι κάθε μορφής θεατές.
Μετείχαν 24 υποψήφιοι, επί 4 λεπτά, σημαίνει ότι για 96 λεπτά της ώρας ή 60 επί 96 για 5760 δευτερόλεπτα κινήθηκαν μηνύματα που αφορούσαν στην επιλογή των διαγωνιζομένων.
Παράθεση αριθμών αυτά, με το δικό τους ενδιαφέρον, αλλά δεν είναι από τα πιο σημαντικά.
Η δυνατότητα να ψηφίζουν οι θεατές και οι τηλεθεατές, παρουσιάζει πολύ περισσότερο ενδιαφέρον
Κατ’ αρχήν έχουμε συγκρότηση ενός “Δήμου”.
Μια ομάδας που αποκτά “αποφασιστική” δύναμη.
Χαρακτηριστικά της ομάδας
Δεν υπάρχει όριο ηλικίας.
Είναι αδιάφορη η κοινωνική προέλευση.
“Αποφασιστική” δύναμη που δεν είναι προκαθορισμένη.
Το κάθε μέλος αποφασίζει πόση πολιτική δύναμη διαθέτει ανάλογα με τα χρήματα, που θέλει να διαθέσει.
Παρακολουθεί αυτή την εκπομπή ή άλλες διασυνδεόμενες.
Γνωρίζει να χειρίζεται στοιχειωδώς την τεχνολογία των τηλεπικοινωνιών.
Η δράση των μελών αυτού του “Δήμου” εκδηλώνεται άμεσα με τον επηρεασμό της θέσης των διαγωνιζομένων στην τελική κατάταξη .
Έμμεση εκδήλωση της δράσης, με τη διαμόρφωση και τον επηρεασμό της μουσικής παραγωγής και τις οικονομικές λειτουργίες στο χώρο της διασκέδασης.
Τα μέλη της κοινότητας αυτής αποτελούν ομάδα-στόχο για τους έχοντες λόγο στην εκπομπή (παρουσιαστής κριτές κλπ) ώστε να επηρεαστούν και να επιλέξουν εκείνους τους διαγωνιζόμενους, για τους οποίους ενδιαφέρονται οι συντελεστές της εκπομπής.
Όλη η εκπομπή φαίνεται ότι αποτελεί ή επιχειρεί να αποτελέσει το δίαυλο και το μηχανισμό ελέγχου της νυχτερινής διασκέδασης.
Η συμμετοχή στην εκπομπή διαγωνιζομένων, που εργάζονται αρκετά χρόνια στο χώρο της διασκέδασης, τα διαμειβόμενα με μέλη της επιτροπής που είναι ταυτόχρονα και μάνατζερς ή επιδιώκουν να γίνουν μάνατζερς, λογικά δηλώνουν ότι ο οικονομικός αυτός χώρος ήδη έχει αλωθεί από τους μάνατζερς.
Αυτοί, οι μάνατζερς, με τη σειρά τους δίνουν το δικό τους σόου για να εξασφαλίζουν τη συνέχεια της θέσης τους εκεί.
Η κα Ναταλία Γερμανού έβγαλε ολόκληρο λόγο υπέρ της παραμονής υποψηφίου-ο οποίος είχε και πολύ καλή παρουσία- και για τον οποίο ομολόγησε ότι τον γνωρίζει από πολύ καιρό.
Φανερή προσπάθεια να σπρώξει τον … προστατευόμενο; πελάτη της; μικρή σημασία έχει τι ακριβώς σχέση έχουν.
Ο κος Ηλίας Ψινάκης, κουνούσε το κεφάλι του τάχα μου απειλητικά, όταν μια άλλη διαγωνιζόμενη δήλωσε ότι εφέτος δεν θα κάνει ό,τι έκανε και πέρυσι και θα παραμείνει στην εκπομπή. Η συγκεκριμένη διαγωνιζόμενη δήλωσε ότι τραγουδάει πολλά χρόνια σε κέντρα διασκέδασης της παραλίας.
Τι να σημαίνει άραγε η παρουσία της εκεί, εκτός από το ότι πιθανόν να έχει περιέλθει σε επαγγελματικά αδιέξοδα και προκειμένου να συνεχίσει να εργάζεται οφείλει να αυξήσει την αναγνωρισιμότητά της και ότι είναι πιθανόν ο μάνατζέρ της να την υποχρέωσε να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο και να πειθαρχήσει αυτή τη φορά;
Τα δυο τελευταία παραδείγματα, αναδεικνύουν και κάτι άλλο, πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου.
Αναδεικνύουν το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι εργασιακοί χώροι, καταλαμβάνονται από μεσάζοντες, τους λένε μάνατζερς ή και συμβούλους σταδιοδρομίας, οι οποίοι απομακρύνουν με πολλούς τρόπους, οποιονδήποτε δεν τελεί υπό τη δική τους προστασία, για να τοποθετήσουν το δικό τους πελάτη.
Φυσικά με το αζημίωτο!!!
Ίσως στους πολλούς να είναι άγνωστος ο όρος “σύμβουλος σταδιοδρομίας”, όμως στις νέες συνθήκες αγοράς έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους και αναλαμβάνουν τους πελάτες τους από την εποχή των σπουδών τους έως και τη συνταξιοδότησή τους.
Και φυσικά δεν αναφέρομαι στα επαγγέλματα που συνδέονται με τους χώρους της διασκέδασης, αλλά σε όλους σχεδόν τους εργασιακούς χώρους.
Η συνολική συμπεριφορά του κ. Α. Μικρούτσικου, αν απεκδυθεί από τους αστεϊσμούς και τα πειράγματα, που αποτελούν τεχνική προσέλκυσης του ενδιαφέροντος, έδειχνε μιαν αγωνία. Αγωνία που δεν μπορεί να την αποδώσει κανείς παρά στις οικονομικές επιπτώσεις που θα έχουν οι λειτουργίες του.
Είναι χαρακτηριστικό ότι αναγκάστηκε (;) να δηλώσει πως όλοι οι διαγωνιζόμενοι (και τότε γιατί διαγωνίζονταν) θα συμμετάσχουν κατά κάποιο τρόπο στην εκπομπή άμεσα ή στο αμέσως προσεχές μέλλον, όταν διαπίστωσε ότι τα αποτελέσματα που έρχονταν από τις τηλεπικοινωνιακές παρεμβάσεις του κοινού (θεατές και τηλεθεατές) μετέβαλλαν την κατάταξη κατά τρόπο μη επιθυμητό.
Και η δήλωση αυτή συνοδεύτηκε από αρκετό ιδρώτα !!!
Η οικογενειοκρατία, που εμφανίζεται στα πλαίσια της εκπομπής, θεωρώ ότι δεν ανήκει στα άμεσα ζητούμενά της, διαμορφώνει όμως και αυτή τις γενικά αποδεκτές στάσεις μέσα στην οικονομία.
Ο κος Μικρούτσικος, η σύζυγός του, η πρώην κα Μικρούτσικου, ο γιος του κου Μικρούτσικου από άλλη πρώην κα Μικρούτσικου, που μετέχουν στην εκπομπή, δηλώνουν του λόγου το αληθές.
Η αλήθεια είναι ότι δεν το παρακολούθησα όλη την εκπομπή.
Αυτά που καταγράφω τα είδα πριν αρχίζει το Pulp Fiction στη ΝΕΤ και αφού τελείωσε το έργο.
Αυτά που είδα όμως ήταν αρκετά για να μου δημιουργήσουν αυτές τις σκέψεις και είπα να τις καταγράψω εδώ.
Για όσους θα ήθελαν να ..
